from my book: FIND YOUR WAY

When someone new gets to know me, they often ask me this question:
– How do you do that you are so composed,…. calm inside? I also want it like that.

Somehow I didn’t think much about it before because it just comes from my nature. However, I meet this observation so often that I decided to share it. Perhaps I can help someone in this way?

I think happiness lies somewhere in simplicity and harmony. We have an unnecessary tendency to complicate things.

It is true that not everything is so simple – but for our, human and limited needs, it is often enough to simplify something to understand it better.

Here are some rules that guide me:

I believe that there is nothing more precious than love.

If you have such a priority in life, everything else will fall into place.

I really don’t want much.

This applies to both the state of possession and the expectations of life.

I try to have only what I use often. Depending on the periods of my life, I had more or less of these things. However, whenever I could sell or pass something on – I was glad that this thing found a new, good owner. Practically – the less I have, the better. I also feel freer. Possession makes it necessary to care for this state of possession. The possessed items and property take our precious time. For example, people often build large houses and use only a small part of them, but spend a lot of their time on them. I spend this time on what is important to me. And I do not worry unnecessarily, I concentrate only on the most necessary things.

I think this lack of desire to possess something is one of the foundations of my philosophy of life. It also makes me free from jealousy.  Really – I don’t pay much attention to what someone has, or to many other things that usually impress others. I am impressed by the inner values ​​of a human being – and I admire them and try to learn them from others – which is quite the opposite.

I find time every day to meditate calmly.

This greatly calms the mind and allows you to correct the „course” – every day, week, month, etc. This is important. To feel that the best we can do at the moment. Sometimes it is very little, but it is important that it is what we can do the best right now.

To enjoy something, you don’t have to own it.

Sometimes it is enough to borrow something – to see what it is like. Do we have to have it right away? I believe it is about the moments lived, about the journey through life – not what we have. This alone gives you a great deal of peace of mind because you don’t worry about losing something.

I’m not too worried about the future.

I believe that if I take small steps, but in the right direction – this future will be good. It will be a consequence of my everyday, small efforts and decisions. That’s it.

We cannot fully predict the future, but what is certain is that if someone cuts the branch they are sitting on, it will fall. You don’t have to be a prophet here. This branch is for example concern for health and life energy. I put it really high. I can also be happy that I am healthy. It brings happiness in itself. Even such a simple thing as breathing – full, calm, deep, healthy.

I appreciate the beauty that surrounds me. It applies to everything – people, pictures, sounds, light, colors, smells, sun …..

Here again – after all, nothing is taken for oneself. An Italian proverb says „Music belongs to everyone”. I would extend it to all the experiences that the world brings. Just notice it.

I am calm – because I know that everything will happen at the right time….

I do not worry unnecessarily that I will miss something, etc. I know that some good force helps me … I can feel it …, I experience it and I have no doubts … I have no feeling that I am late somewhere (although sometimes I am late 🙂 – one of my worst flaws). The feeling that something good is both guiding me through my life and looking after me is a powerful source of peace.

Well, somewhere they will close the door for me – somewhere else someone kind will open others. I know good people are everywhere. I will also help others – completely selflessly. Because other people are important to me.

I don’t get distracted from what I’m doing every now and then. I am trying to feel the essence of it.

A person who is constantly chasing something – is restless. I’m not chasing anything. There are so many things I will never know, never see, never experience. Probably compared to the others – unbelievably little.

I’m not worried about it. In return, however, I try my best to feel the few things that life gives me. I’m not chasing something because other people do. I listen to the inner „compass”.

I don’t tend to compare myself to other people.

Each of us goes our own way. The fact that we are here and now and in this and no other situation – good or not – is not only up to us. It is the result of many different elements. We can only influence some of them. The rest is completely independent of us. Sometimes it takes so little for things to turn out completely different. So – I don’t compare.

I try to live in harmony with my own nature.

I live quite my way. I think sometimes I don’t even realize that my habits are so different from typical. They just became obvious to me.

I eat simple but nutritious – this is important to me. I do simple but regular physical activity. I sleep well.

I set myself few tasks to do each day, but I try to get them done.

I don’t have long to-do lists, and I’m flexible too, and improvise quickly if I need to.

In return I ask myself – and if I had to do just one thing, what would it be? And if I had to do just two things, what would it be? And so rather simple and without a schedule full of duties – I live quite peacefully. If, despite the will to do something, I cannot do it – tomorrow is also a day. I don’t bother myself with this. It is important that in honesty with myself – I tried. The problem is when you don’t even try.

I listen to my interior.

I respect my feelings. I try to be good and gentle with myself – although demanding. I like myself. This allows me to stay strong in difficult situations. I think I can take care of myself as a good friend. I guess it is this feature that made me never prone to addiction. I don’t want to hurt myself.

I try to extinguish my pride

This feature causes a lot of damage. We all have it.

Healthy Ego, or self-esteem and identity, has nothing to do with pride. Pride comes from believing that I am more important than others. This is a bad feeling.

I know everyone has the right to life and happiness. I am not more important than anyone in this world. But I also don’t feel less important than anyone. I have no complexes towards anyone – and neither should others have them.

I limit the number of things I do. I choose only the most important and the ones that work best for me.

At the same time, I try to choose those that others naturally want from me. I shape them …… and keep a calm mind at the same time.

I try, as much as possible – to live in harmony with other people. Without sacrificing myself.

I borrowed this sentence from a well-known text  – „Desiderata”. It has tremendous power. It helped me find myself many times.

I could probably write a few other things, but I think that’s enough for now. I go to sleep, because as I wrote – taking care of yourself is an important thing 🙂

And below full text of „Desiderata”.

Desiderata

Max Ehrmann, 1948

More in the full version of my book: FIND YOUR WAY

***

(POLISH)

z mojej książki: ZNAJDŻ SWOJĄ DROGĘ

Kiedy ktoś nowy mnie poznaje, często zadaje mi takie oto pytanie:

– Jak to robisz, że jesteś taki opanowany,…. spokojny wewnątrz ? Ja też tak chcę.

Jakoś nie zastanawiałem się wiele nad tym wcześniej, ponieważ to wypływa po prostu z mojej natury.  Z tą obserwacja spotykam się jednak na tyle często, że postanowiłem się tym podzielić. Być może komuś zdołam w ten sposób pomóc ?

Myślę, że szczęście kryje się gdzieś w prostocie i harmonii. Mamy niepotrzebną skłonność do komplikowania rzeczy.

To prawda, że nie wszystko jest takie proste – ale na nasze, ludzkie i ograniczone potrzeby często wystarcza coś uprościć, żeby to lepiej zrozumieć.

A oto kilka zasad, którymi się kieruję:

Uważam, że nie ma nic cenniejszego od miłości.

Jeżeli ma się taki priorytet życiowy – wszystko inne układa się samo.

Ja naprawdę nie chcę wiele.

To dotyczy tak stanu posiadania, jak i oczekiwań wobec życia.

Staram się mieć fizycznie tylko to, co realnie i często wykorzystuję. W zależności od okresów życia miałem tych rzeczy więcej lub mniej. Kiedy jednak tylko mogłem coś odsprzedać, czy przekazać – cieszyłem się, że ta rzecz znalazła nowego, dobrego właściciela. Praktycznie – czym mniej posiadam, tym lepiej. Czuję się też bardziej wolny. Posiadanie powoduje konieczność troski o ten stan posiadania. Posiadane przedmioty i własność zabierają nam bezcenny czas. Ludzie często np. budują wielkie domy, z których wykorzystują tylko niewielką część – poświęcają im natomiast wiele czasu. Ja ten czas poświęcam na to, co jest dla mnie ważne. I nie martwię się niepotrzebnie .Koncentruję się jedynie na rzeczach najbardziej niezbędnych. 

Myślę, że w tym braku pożądania, żeby coś posiadać – kryje się jedna z podstaw mojej filozofii życia. To sprawia, że także jestem praktycznie wolny od zazdrości.  O ile mam pewne inne wady, to akurat skłonność do zazdrości na pewną nią nie jest. Naprawdę – nie przywiązuję specjalnej wagi do tego, co ktoś posiada, albo do wielu innych rzeczy które z reguły imponują innym. Mnie imponują wewnętrzne wartości człowieka – a te podziwiam i staram się ich uczyć od innych – czyli wręcz odwrotnie.

Znajduję codziennie czas na spokojne rozmyślanie.

To mocno wycisza umysł i pozwala skorygować „kurs” – tak każdego dnia, jak i tygodnia, miesiąca, itd. To ważne. Mieć poczucie, że robi się to co możemy najlepszego w danej chwili. Czasem to bardzo niewiele, ale ważne żeby było tym co akurat teraz możemy zrobić najlepszego.

Żeby się czymś cieszyć, wcale nie trzeba tego posiadać na własność. 

Czasem jest tak, że wystarczy coś pożyczyć – żeby się przekonać jak to jest. Czy od razu musimy to posiadać ? Uważam, że chodzi o przeżyte chwile, o podróż przez życie – nie o to, co mamy. Już samo to wyzwala ogromne pokłady spokoju, bo nie martwisz się, że coś możesz stracić.

Nie martwię się za bardzo o przyszłość.

Wierzę, że jeżeli będę wykonywał małe kroki, ale w dobrą stronę – to  ta przyszłość będzie dobra. Będzie to konsekwencją moich codziennych, małych starań i decyzji. To tyle.

Przyszłości nie możemy w pełni przewidzieć, ale pewne jest to, że jeżeli ktoś tnie gałąź na której siedzi – to spadnie. Tu nie trzeba być prorokiem. Tą gałęzią jest min. moja dbałość o zdrowie i energię życia. Stawiam ją naprawdę wysoko. Potrafię też cieszyć się z tego, że jestem zdrowy. To przynosi szczęście samo w sobie. Nawet tak prosta rzecz – jak oddychanie – pełne, spokojne, głębokie, zdrowe.

Doceniam piękno, które mnie otacza. To dotyczy wszystkiego – ludzi, obrazów, dźwięków, światła, kolorów, zapachów, słońca…..

Tutaj znowu – przecież niczego nie zagarnia się dla siebie. Pewne włoskie przysłowie mówi „Muzyka jest własnością wszystkich”. Ja bym to rozszerzył na wszystkie doznania, jakie niesie świat. Wystarczy to zauważać.

Jestem spokojny – bo wiem, że wszystko wydarzy się we właściwym czasie….

Nie  martwię się niepotrzebnie, że np. coś mnie ominie, itp. Wiem, że jakaś dobra siła mi pomaga … Czuję to…., doznaję tego i nie mam najmniejszych wątpliwości… Nie mam poczucia, że jestem gdzieś spóźniony  (choć czasem się spóźniam – jedna z moich najgorszych wad). To poczucie, że coś dobrego tak wiedzie mnie przez życie, jak i opiekuje się mną – jest silnym źródłem spokoju.

To cóż, że gdzieś zamkną przede mną drzwi – gdzie indziej ktoś mi życzliwy otworzy inne. Wiem, że dobrzy ludzie są wszędzie. Ja także pomogę innym – zupełnie bezinteresownie. Bo inni ludzie są dla mnie ważni.

Nie odrywam się co chwilę od tego, co robię. Staram się poczuć istotę tego. 

Człowiek, który co chwilę za czymś goni – jest niespokojny. Ja nie gonię niczego. Wiem, że tak wielu rzeczy nigdy nie poznam, nigdy nie zobaczę, nigdy nie doznam. Pewnie w porównaniu z innymi – nieprawdopodobnie mało.

Nie martwię się tym. W zamian jednak staram się jak najlepiej poczuć te zaledwie parę rzeczy, jakie daje mi życie. Nie gonię za czymś dlatego, że inni tak robią. Słucham wewnętrznego „kompasu”.

Nie mam tendencji do porównywania się z innymi ludźmi.

Każdy z nas idzie swoją drogą. To, że jesteśmy tu i teraz oraz w takiej a nie innej sytuacji – dobrej, czy nie – nie zależy tylko od nas samych. To wynik wielu różnych elementów. Tylko na niektóre mamy wpływ. Reszta jest od nas zupełnie niezależna. Czasem tak niewiele potrzeba, żeby sprawy potoczyły się zupełnie inaczej. Tak więc – nie porównuję się.

Staram się żyć w zgodzie z własną naturą.

Żyję dość mocno po swojemu. Myślę, że czasem nawet nie orientuję się że moje zwyczaje są tak różne od typowych. Stały się po prostu dla mnie oczywiste. 

Jem prosto, ale pożywnie – to jest dla mnie ważnie. Uprawiam prostą, ale regularną aktywność fizyczną. Dobrze sypiam.

Ustalam sobie mało zadań do wykonania każdego dnia, ale staram się je zrobić.

Nie mam długich list obowiązków i jestem też elastyczny oraz szybko improwizuję, jeśli trzeba.

Pytam w zamian za to siebie – a gdybym miał  zrobić tylko 1 rzecz, to co by to było ? A gdybym miał zrobić tylko 2 rzeczy, to co by to było ? I tak raczej prosto i bez terminarza pełnego obowiązków – żyję całkiem spokojnie. Jeżeli zaś czegoś, mimo chęci nie dam rady zrobić – trudno, jutro też jest dzień. Nie zadręczam się tym. Ważne, że w szczerości wobec samego siebie – próbowałem. Problemem jest nawet nie próbować.

Słucham swojego wnętrza.

Respektuję swoje uczucia. Staram się być dla siebie dobrym i łagodnym – chociaż wymagającym. Lubię siebie. To pozwala mi zachować siły w trudnych sytuacjach. Myślę, że potrafię się troszczyć o siebie, jak o dobrego przyjaciela. Chyba ta właśnie cecha sprawia, że nie miałem nigdy skłonności do uzależnień. Ta skłonność jest robieniem samemu sobie krzywdy – a ja nie chcę siebie krzywdzić.

Staram się gasić własną pychę,

Ta cecha powoduje wiele szkód. Mamy ją wszyscy.

Zdrowe Ego, czyli poczucie własnej wartości i tożsamości nie ma nic wspólnego z pychą. Pycha wynika z przekonania, że mnie należy się więcej. A dlaczego ? – A dlatego ? To jest niedobre uczucie.

Wiem, że wszyscy mają prawo do życia i szczęścia. Nie jestem ważniejszy od kogokolwiek na tym świecie. Nie czuję się też jednak mniej ważny od kogokolwiek. Nie mam wobec nikogo kompleksów – i wobec mnie też nie należy ich mieć.

Ograniczam ilość rzeczy, którymi się zajmuję. Wybieram tylko te najważniejsze i te, które najlepiej mi wychodzą.

Jednocześnie staram się wybierać te, których naturalnie chcą ode mnie inni. To je kształtuję……i zachowuję przy tym spokojny umysł.

Staram się, o ile to tylko możliwe – żyć w zgodzie z innymi ludźmi. Bez wyrzekania się jednak siebie.

To zdanie zapożyczyłem z pewnego znanego teksu ( Dezyderaty – link do mojego wpisu tutaj). Ma ono ogromną moc. Wielokrotnie mi pomagało się odnaleźć.

Pewnie mógłbym jeszcze napisać parę innych rzeczy, ale myślę że na razie wystarczy. Idę spać, bo jak napisałem – dbałość o siebie, to ważna rzecz 🙂

JARO MAKOSZ

Więcej w pełnej wersji mojej książki: ZNAJDŹ SWOJĄ DROGĘ