I jestem tu…. znowu, po prawie ćwierć wieku nieobecnoÅ›ci ?. W innych okolicznoÅ›ciach i w innym celu. Wtedy jako mÅ‚ody inżynier w garniturze i krawacie …. mieszkajÄ…cy w drogich hotelach….. Teraz jako 48 letni wagabund ?. Jak piÄ™knie jest oglÄ…dać życie z różnych stron… i studiować na najważniejszym ze wszystkch uniwersytecie – uniwersytecie życia….
Na lotnisku London Gatwick grajÄ… wÅ‚aÅ›nie Bruce’a Springstena….. ? FajnÄ…, Å‚agodnÄ… balladÄ™.. PijÄ™ swojÄ… pierwszÄ… po latach brytyjskÄ… kawÄ™ z mlekiem. Tak mleczna jak ta dzisiejsza mgÅ‚a. Trawy nigdzie nie sÄ… tak zielone a mgÅ‚y tak gÄ™ste. Nawet do Å‚adowania podchodziliÅ›my dwa razy przez mgÅ‚y i silne wiatry.. PijÄ™ tÄ… kawÄ™ spokojnie…. no i myÅ›lÄ™,…. co dalej……. ZupeÅ‚nie nie mam pojÄ™cia – a jedynie jakiÅ› bardzo mglisty zarys….. – Jak ta mgÅ‚a ?……Ale znajÄ…c siebie – zaraz coÅ› wymyÅ›lÄ™. Niech no tylko dokoÅ„czÄ™ tÄ™ kawkÄ™ ???
London Gatwick 14.01.2020
